Milliyetle Özdeşleşme: İskenderiye’de Avrupalılar, Osmanlılar ve Mısırlılar

Milliyet, bugün dünya nüfusunu sınıflandıran ve sınıflandıran en önemli yasal mekanizmadır. Bir bireyin doğum yeri veya vatandaşlığa alınma yeri, nerede olabileceğini ve olamayacağını ve ne yapıp yapamayacağını belirler. Bu sistem evrensel, hatta doğal görünse de, Will Hanley bunun sadece bir asır önce ortaya çıktığını gösteriyor…

Milliyetle Özdeşleşme’de, ulusun soy kütüğünü ve modern ulusal öznenin oluşumunu geliştirmek için Akdeniz’deki İskenderiye kentini kullanır. 1880’de İskenderiye, birbiriyle örtüşen düzinelerce rejim tarafından yönetilen bir göçmen patlamasıydı. Sokaklarında, karakollarında ve mahkeme salonlarında insanlar ad, meslek, menşe yeri, mezhep, fiziksel tanım ve diğer niteliklerle tanımlandı. Yine de 1914’e gelindiğinde, bağımsızlık ve dekolonizasyon için milliyetçi çağrılar yaygınlaşmadan önce, milliyet tanımlamanın tanımlayıcı kategorisi haline geldi ve milliyet yasaları İskenderiye nüfusunu yönetmeye başladı.

Milliyetle özdeşleşme, modern vatandaşlığın gelişinin izini, sıradan insanların eski tanımlayıcıları terk ettiği ve milliyeti genişleyen devletler tarafından vaat edilen korumalara erişmenin en iyi yolu olarak kavradığı yüzyılın başında sömürge İskenderiye gibi çok uluslu, emperyalizm ötesi ortamlara kadar takip eder. Sonuç, insanları statü, hareketlilik ve ikamet yoluyla tanımlamaya ve bölmeye devam eden bir sistemdi.