İlk zamanlarda, birbirini öldürmeye çokta meraklı olmayan insanoğlu, hızlı hareket eden av hayvanları için, en az onlar kadar hızlı hareket eden bir silah geliştirmeye çalıştı.
Tarihi Değiştiren Silahlar – 2: Ok ve Yay – 1. Bölüm
Genel adıyla Okçuluk ya da yay ve ok kullanımı, muhtemelen Orta Taş Devri’nin sonlarında (yaklaşık 70.000 yıl önce) geliştirildi. Tarih boyunca önemli bir askeri önemi ve avcılıkta kullanılan önemli bir silah olmuştur. birçok kültürün mitolojilerinde önemli bir yere sahiptir. Yaya, arabalı veya atlı okçular, uzun yıllar askeri kuvvetlerin önemli bir bölümünü oluşturdular.
The Longbow’un (Uzun Menzilli Ok Atan Yay) savaşlar için ne kadar gerekli olduğunu, Fransızlar, 100 yıl savaşlarında, İngilizlerden, çok acı bir şekilde öğrenmişlerdi.
Bir dönem İngiltere’de ayıp bir hareket olarak algılanan işaret ve orta partmakların yukarı tutularak gösterilmesinin sebebi, meşhur Longbow’dur. Fransızlar, 100 yıl savaşlarında, İngiliz okçularını esir aldıklarında, yayı germek için kullandıkları iki parmaklarını keserlermiş. Bu yüzden İngiliz okçuları, Fransız süvarilerini gördüklerinde, bu hareketi küfür edercesine yapmaya başlamışlar.
Okçuluk, Orta Çağ sonlarında ve modern çağın başlarında ateşli silahlarla desteklendi ve sonunda savaşlardaki yeri tam olarak belli oldu. Barutun 9. yüzyılda icat edilmesi ve ateşli silahların gelişiminde oklar kullanıldı. Ateşli silahlar, sonunda barut imparatorlukları aracılığıyla Avrasya’ya yayıldı ve savaşta okçuluğun önemide bu vesileyle giderek azaldı.
Paleolitik ve Epipaleolitik Dönem
Okların bilinen en eski kanıtı, yaklaşık 72.000-60.000 yıl öncesine ait, bazılarında zehir kullanıldığına dair kanıtlar bulunan ok uçlarının bulunduğu Sibudu Mağarası gibi Güney Afrika bölgelerinden gelmektedir.
(Bu başlıktan devam eden, eski çağlarda okçuluk ve yay konusu için lütfen tıklayın)
Birçok dinde ve mitolojide rastlanan okçuluk, insanoğlunun çok uzun yıllar boyunca dostu olacak gibi. Nitekim İslâm peygamberi Hz. Muhammed (SAV): “Çocuklarınıza ok atmayı ve yüzmeyi öğretiniz.” buyurmuştur.
Bununla birlikte, belirli özel kuvvetlerin eğitim uygulamalarıda dahil olmak üzere, bugün hala okçuluk eğitimleri bir çok farklı disiplinde (askeri, doğa sporları, avcılık, olimpik sporlar vb.) verilmektedir. Aynı zamanda, en yaygın olarak hedef okçuluğu şeklinde hobi sporu olarak uygulanmaktadır, sinema ve tv endüstrisinde, gösteri sanatlarında, festivallerde okçuluk popüler bir spor olmaya devam ediyor.
Okunu fırlatmak üzere olan bir Türk Savaşçısının karakalem çizimi – “Le Palais De Topkapu (Vieux Serail) – 1931”
Kompozit Yay – Nam-ı Diğer Bileşik yay
Hyksos’un Mısır’ı fethetmesinin, Romalıların Parthia’yı fethetmede başarısız olmasının, Haçlı Seferlerinin başarısız olmasının ve Cengiz Han’ın birliklerinin karşılaştıkları her düşmanı yenmesinin nedeniydi. Kompozit yayın üretimi, genellikle bir yıl veya daha fazla süren ve yüksek derecede beceri gerektiren uzun bir süreçti.
Bileşik Yay Nasıl Üretiliyordu ?
Ahşap orta gövde (çekirdek), önce buhar yardımıyla, çekileceği yönün aksi yönünde bükülür. Sırt bölgesi, hayvan veya balık yağına batırılmış ve şekillendirilmiş, daha sonrada bir atın veya boğanın boynundan parçalanmış sinir ile kaplanır. Usta, yayın göbeğine, önceden bükülmüş boynuz parçalarını yapıştırır. Bir süre gergin halde beklettikten sonra, yay gergin kalır. Bu zor bir işlemdir çünkü bazı yaylar neredeyse tam bir daire çiziyordu, göbekten uca doğru eğrildiği olurdu. Sonuç, son derece uzağa bir ok atmak için yeterince esnek, kısa bir yaydı.
Son Yazılar
